




|
WEEK 1 Na een voorspoedige reis…jammer dat we die laatste 2 uur zo veel file hadden, en waarom….we hoorde op de radio alleen maar dat er vreemdsoortige voorwerpen op de weg lagen die in onze vocabulaire nog niet voor komen… maarja. De thermometer zagen we alleen maar stijgen. Gelukkig kende we de weg en wisten we toch echt dat we naar Oostenrijk reden en niet naar Spanje toen we de autothermometer richting de 35 graden zagen stijgen. Ach na die regenachtige weken in Nederland waren we ook niets meer gewend!. De vakantie traditioneel geopend met een Schnitzel bij Panorama. Helaas, de mooie uitzichtplekjes waren bezet, maar aangezien wij nog niet ingesteld waren op deze tropische temperatuur namen we ook genoegen met een schaduw plekje. De schnitzel smaakte als van ouds en Moni leek als van ouds ook weer dikker geworden. Toni macaroni (oud skischool collega, deze keer met lang haar, bah) zat er weer met zijn zuipvriend Samed die na een borrel,natuurlijk, gewoon weer achter het stuur kroop. Ach niet mijn probleem. Maandag een stralende dag. Ook de honden waren uitgeslapen en tijdens de wandeling oncontroleerbaar. Taartje gegeten bij Cafe Leitner, mmmmm en toen op naar Garmisch voor de grote boodschappen. Van Stefan kregen we de laatste roddels nog even te horen die ook niet verkeerd waren ;-). In de avond de weg bij de Törle afgelopen. Blijft apart, een lange kaarsrechte weg tussen ‘’weilanden’’. Helaas geen wild gezien, maar de hondjes roken ze wel. Een rustige eerste dag, heerlijk, de vermoeidheid van gisteren is ook nog niet geheel uit het lijf. Dinsdag in de ochtend met 2 meiden een Moos ronde gelopen. Britt liep als een ongetemd projectiel. In de middag zouden we de andere meiden meenemen, maar de voorspellingen zagen er niet al te best uit. We zijn toen samen naar Füssen gegaan. Op de terugweg naar de auto kwamen er mega druppel naar beneden, als je ze gunstig nam, werd je niet nat. Voordeel was wel dat alle vliegenlijkjes waarmee de voorruit van de auto was ‘’versierd’’ weer eens schoon was. Achteraf viel het allemaal reuze mee met de buien die voorspeld waren en uiteindelijk gevallen waren. Thuis hebben we nog gewoon op het balkon gezeten tot ook daar druppels vielen en het ineens ook behoorlijk afkoelde. Na de storing, die voorspeld was de nacht van dinsdag op woensdag, vanmorgen nog wat schapenwolkjes, maar voordat we het wisten was het weer heerlijk zomers. Na een wandeling met moeder/dochter- moeder/dochter, waarbij het overigens best flauw was dat Britt gisteren bij mijn moeder verschrikkelijk liep en bij mij vanmorgen als een zonnetje :-). Zijn we vervolgens boodschapjes gaan doen, want als bij een echte ‘’koffie junk’’ de koffie op is….. oeps dan moet je opschieten en op de terugweg gestrand bij de koffieshop, oeps laten ze dat bij een chique tent als Café Leitner maar niet horen, maar lekkere koffie en gebak hebben ze er wel. Donderdag bleek het in Nederland nood weer te zijn, hier onvoorstelbaar. Wij lagen hier heerlijk aan het meertje te genieten hoe Amy zich als puppy uitleefde en Britt toekeek en zich misschien ook wel schaamde voor het gedrag van haar moeder. Noor deed alles heel gecontroleerd, tot het moment dat ze het koud kreeg. Ach en dan ben je wel heel erg zielig. Als het briesje er niet was waren wij weg gestoofd. Ik had zelfs spijt dat ik mijn tropische zomerjurkje niet mee had. Vrijdag ochtend zijn we naar het marktje geweest in Garmisch. Absoluut niet te vergelijken met Nederland. Zo kan je hier alle groente en fruit met een goud randje kopen en is je gulden geen daalder waard, maar je daalder een gulden waard. Wel leuk om alle streekproducten te zien. Soms vraag je je ook af: Was ist das? Zaterdag, duppelday. Ach gewoon weg gaan en dan zie je echt nog wel de zon. Klopt. In Imst zagen we die. En oja. Ik heb er nooit echt in geloofd dat oliesporen gevaarlijk zijn, ik geloof alleen in patat op zondag, maar oliesporen…pas op…die zijn echt gevaarlijk! Het ging gelukkig goed, maar als we 5 km harder hadden gereden dan was er misschien wel iets gebeurd! Maar in ieder geval in Imst scheen de zon! En toen we weer richting huis reden werd het dus weer minder! L Maar tegen de avond werd het hier ook droog. Het was ook wel lekker om gewoon even niets te doen. |



|
WEEK 2 Goh, we zijn hier al weer een week en het voelt al veel langer, heerlijk. Als we de weersvoorspellingen hier mochten geloven zou het vandaag heel slecht worden. Dat viel echt reuze mee. In de ochtend hebben we een poging gewaagd door het weidach te lopen. Normaal is hier een vrij agressieve hond waarbij wij zelfs bijna in onze broek schijten, maar dat bleef uit… een heerlijke wandeling via het weidach en moos. Daarna bij Café Leitner koffie met gebak, mmm. Genoten van een bus Belgen. Een ideale combinatie. Zeker als we dan nog bij het taartbuffet zitten en mogen toekijken hoe zij hun bestelling doen. Maandag ochtend. Het was erg grappig om op de panoramabeelden op de tv te zien dat in hoger gelegen plaatsjes sneeuw was gevallen. Hier was wel regen gevallen en de temperatuur was flink gezonken, maar alleen op de toppen sneeuw. In Garmisch tussen de wolken door fantastische plaatjes. De sneeuwgrens was beduidend gezonken dinsdag. De alm was nog groen, dus aan skiën was het alleen nog denken. in de ochtend naar Reutte. Wow een ware belevenis en verkeersborden die we hier nog niet eerder hadden gezien. Spontaan ontstane watervallen en sommige stukken weg waren gevaarlijk vanwege stromingen. Maarja, het had ook wel weer wat en iedereen paste zich aan. Zelfs creatieve mensen die hun hond hadden ingepakt met bobbeltjes plastic, nee wij niet! In de middag met Imke bij de Wine Lounge wat gaan drinken. Haar vakantie inluiden want zij vertrekt bijna naar Nederland voor vakantie, een beetje de omgekeerde wereld. Toen we woensdag de gordijnen opende…. WOW! In de ochtend een ronde via de plattenweg waar het natte sokken halen was, maar zo mooi dat het het zeker waard was. Daarna koffie met gebak bij Café Leitner, ja weer en toen over het Hahntenjoch. De omgekeerde wereld. Ma zei in de auto dat ze vandaag ijs wilde eten en bij het eerste terrasje, in de sneeuw, gestopt en een ijscoupe gegeten. Ik kon het niet laten om sneeuw op me bordje te leggen. Boven een sneeuwpop gemaakt. Oh wat een lol en dat op 1 september! En de zon brandde gewoon. Donderdag was het al weer echt zomers. In de ochtend was het nog wel fris maar thuisblijven had ook geen zin met al die ‘’aardbevingen’’. We zijn namelijk de gelukkigen dat wij de enige gasten in het huis zijn en het dak word vervangen! In de voortuin staat de plaatselijke vlikobak en de dakpannen werden dus vanmorgen, we waren wel wakker, van 3 hoog ingeflikkerd. Maarja, het is wel een eer om bij de overbuurman (de baas van de andere skischool) voor de deur te mogen staan ;-) ). In de middag zijn we met alle meiden naar de Heiterwangersee geweest. Amy heeft zich wederom als een gek uitgeleefd. Alles stokjes die in het water lagen liggen op het droge en zijn deels versnipperd. Noor vond het deze keer te fris om lang zwemmen, Britt vond het vies maken van haar baasjes broek leuker dan het hele water gebeuren en Fleur vond het mee zijn veel belangrijker, maar toen ze de bal zag,…moest ze er toch nog even mee spelen…… Na een aantal uur bakken terug naar huis. Uitzicht van ons terras was weg wegens pakken dakisolatie, zucht…maar gelukkig niet de zon! Britt haar wekker stond vanmorgen wel bijzonder vroeg, te vroeg, maar wel super van haar dat ze aangaf dat ze hoge nood had!. Net zo als vorige week vrijdag wilde we naar het marktje in Garmisch. Het was nog bewolkt, maar voordat we in Garmisch waren zagen we genoeg blauwe lucht. In Garmisch weer de meest vreemdsoortige figuren gezien. Het is dat ik niet het lef heb om daar met me camera te gaan zitten en iedereen erop ze zetten, maar voor je het zou weten zou je een 4GB kaart vol schieten met de meest vreemdsoortige figuren die je liever niet in het donker tegen wil komen. Afijn, we moesten nog door boodschappen doen om het weekeinde over te komen, dus ik had daar de tijd niet eens voor. Na de Lunch naar Lermoos gelopen met Britt en Noor. Noor had het duidelijk helemaal gehad. En voordat we op de helft van de heenweg waren begon er al een prachtig toneelspel waar wij voor haar helaas niet intrapte. Noor was gewoon nog moe van gisteren. Op de terugweg de ‘’weekeindsirene’’, maar ja, het was nog geen weekeinde, even later de sirenes van de brandweer, waar oh waar in het dorp is nou een fikkie…. We hebben niet ontdekt waar er nou fikkie was gisteren en ook in de zaterdagkrant niets gelezen. Ach dan was het dus niets bijzonders. |





|
WEEK 3 ZONdag, de naam zegt het al! In de schaduw was het wel fris, maar verder prima te doen. De laatste week al weer. In de ochtend waren we een soort reisleider door het dorp. Alles rustig aan. Na de koffie naar de Fallerschein. We moeten ons tenslotte niet te veel vermoeien. Het blijft er toch ook mooi. Een stel Tiroler had al behoorlijk vroeg in het glaasje gekeken, maar zijn dan wel erg gezellig. Toen een klein jongentje op zijn accordeon ging spelen en ze nog gingen zingen was het feest compleet. Hoe ze de berg af komen…. Ik wil het niet weten…. We moesten maandag ochtend even boodschappen doen want waren nog niet op 4 personen ingesteld. Ook wel verstandig want het was nog bewolkt en naarmate het meer middag werd verdwenen de wolkjes en werd het warmer. Die weermannen hebben hier erg veel moeite met voorspellen. Dinsdag voorspelde iedereen iets anders. In de ochtend heb ik er voor gekozen om lekker te chillen. Het uitslapen heeft me in dit geval niet veel goeds gedaan en had langer nodig om bij te komen dan 3 bakken koffie. Een ochtendje bankhangen was heerlijk. Woensdag was het weer erg wisselvallig. Maar in de ochtend hebben we genoten van een ‘’paddo’’ wandeling. De mooiste exemplaren kwamen we tegen. Van wandeling kwam weinig terecht. Het was meer bosje in bosje uit. we miste alleen nog de kabouters. Toen we donderdag de gordijnen opende was het gelukkig droog. We hadden ook niet anders verwacht. Ik had er voor gekozen om de ochtend lekker rustig wakker te worden. Toen de andere weer terug waren van de wandeling zijn we koffie gaan drinken met apfelstrudel bij cafe leitner. Wakker worden lukte nog steeds niet echt bij mij. Maar toch in de middag maar mee gegaan naar Biberwier. Eerst een rodelafdaling en vervolgens een kleine wandeling door het bos en langs de lama’s. achter een hek vind ik ze leuk, maar lama’s die in het wild lopen zijn toch minder en luisteren echt niet. Ik heb getracht ze tegen te houden, maar het werkte echt niet. Gelukkig gingen zij rechts af en wij links af. Vrijdag ochtend voor de laatste keer naar Garmisch. Nog even naar het marktje en wat boodschapjes en voor we het wisten was het al weer middag. Na de lunch nog even naar Imst naar de Alpine Coaster, de langste Alpen achtbaan van de wereld. Helaas zat er een grijs hoofd 10 plaatsten voor ons die de boel behoorlijk op hield. Echt ze zouden het moeten verbieden! En toen…..toen was het al weer onze laatste dag. Helaas. Maar het was wel een cadeautje. Een staal blauwe hemel. In de ochtend onze woning betaald en vervolgens koffie met de afscheidsstrudel. Daarna stevige schoenen aan en hup met de lift naar de alm. De Almsee blijft toch heerlijk. Heerlijk gebakken met een voortreffelijk uitzicht. Als dat geen mooie afsluiting is. Na een paar uur zijn we weer naar beneden gegaan. Thuis een bakkie om ons cafeïne gehalte op pijl te houden en ja, toen werd het tijd de tassen te pakken. Toen we ver over de helft waren en het al etenstijd was geworden zijn we richting panorama gereden waar we onze vakantie hebben geopend en dus nu ook sluiten, ja en hoe kan het ook anders….met idd Schnitzel. |


|
Beentjes van de vloer!.... We gaan weer dansen op de Tiroler avond!! |
|
HEEEELLLLPPP…..en die lama’s lopen gewoon door! |











|
Rodelen in Biberwier |
|
Het is en blijft een jachthond! |