Ehrwalder Zeitung

——week 1——

 

We zijn weer ‘’thuis’’

——————–———————————-———

Na een reis van 9 uur zijn we veilig ’’thuis’’ aangekomen.

Noor, Kiki en Xindi reden met mij mee. 2x gestopt. Heerlijk zonnig weer en geen files onderweg. Noor heeft zich onderweg prima gedragen, had ook niet anders verwacht. Wat heel grappig was, ze stapte thuis zo bij mij in de auto en in Duitsland zei ik tegen haar: ‘moet je eens kijken Noor’ en toen was er een hele verbaasde grappige blik want ze had niet verwacht dat Britt, Amy, Fleur en het andere vrouwtje ook mee waren.
‘Thuis’ alles een plekje gegeven. Ik had er toch wel wat moeite mee. Of ik heb te veel zooi mee of hier is te weinig kastruimte. Ach, misschien moeten we het maar op het laatste houden. S’ avonds bij Panorma schnitzel gaan eten. Alsof we er gisteren voor het laatst waren geweest, Markus, Moni…...
Daarna nog een klein rondje met de hondjes en vervolgens vroeg onder de wol.

 

Heerlijk huisje

——————–———————————-———

Het was even afwachten hoe mijn huisje zou bevallen, maar voor 1 persoon is het prima. Meer heb ik niet nodig.
Als het zonnig weer is kan ik er heerlijk ontbijten in de zon. En als ik tijdig lunch heb ik ook nog geluk.
Een schitterend uitzicht op de piste en op ‘’mijn bergje’’. En als ik twijfel of ik mijn auto op slot heb gedaan kan dat gewoon vanaf mijn balkon, want mijn balkon is boven mijn gereserveerde parkeerplek! Een grotere keuken als het appartement van mijn moeder. En niet te vergeten de vaatwasser :-)
Ik heb helaas wel een paar nadelen gevonden. De tv heeft geen sleeptimer, dus de eerste nachten bleef de tv aanstaan (val ik thuis altijd mee in slaap). Maar Steef is niet voor 1 sneeuwbal te vangen. Ik kreeg wel commentaar ‘wat heb je veel mee’, maar ik ben blij dat ik een tijdschakelaar mee heb! Het bad is zo groot dat ik er bijna in kan zwemmen. En ik moet iedere dag mijn bed opmaken omdat ik een slaapbank heb. En ik mis een kapstok voor mijn jas dus dat moet ook nog in de kast waar ik al te weinig plek heb :-( maarja misschien mag ik niet klagen want ik heb wel weer een hele mooie speelruimte voor de Wii!

 

8 maart 2010

——————–———————————-———

Vandaag een dagje om te acclimatiseren. Vannacht slecht geslapen. Werd rond 2 uur wakker dat de tv nog aan stond. Kon de sleeptimer niet vinden :-(. Vanmorgen om kwart over 6 weer wakker door de buren. Die vonden het leuk om in het trappenhuis te lopen, met een pokken herrie, die wonen vast in een vrijstaand huis in Berlijn.
Er toch maar uit gegaan en na een bak koffie en wat opnieuw geordend te hebben verse broodje gehaald en de Tiroler Tages zeitung. Ja, re-integreren. Is weer eens een andere versie van re-integreren dan op Swet. Na het ontbijt en de laatste spullen uit te hebben gepakt met de meiden gelopen. De  eerste planning was bij Cafe Leitner koffie met een gebakje maar toen ik voorstelde op mijn balkon (in de zon) werden de plannen snel gewijzigd. Nadat de huid begon te protesteren op naar Garmisch voor de grote boodschappen. Toen we terug kwamen ben ik naar het skischoolbureau gegaan omdat mijn koelkast vol lag met Hollandse kaas voor Ingrid en nog andere boodschappen voor Imke. Daar was ik ook niet binnen een uur weg nadat ik al was bestempeld als ‘’speciboon’’
Na het eten lekker lang in bad geweest met een boek en vroeg onder de wol in de hoop dat de buren morgen ochtend stiller zijn.

 

9 maart 2010

——————–———————————-———

Zo, ik had de buren, want ik was om half 7 wakker en dacht ik laat de vaatwasser in en ik liet (per ongeluk) de deksel van de pan vallen. Maarja, ik was wakker geworden door de tv… moet toch iets bedenken voor het niet hebben van een sleeptimer.
Vanmorgen heerlijk op Sonnenhang geskied. Alsof het gisteren voor het laatste was. Wow het was zo’n mooie piste. En ze hadden op de Gamskar een mooie slalom uitgezet. Mijn knie voelde ik niet, gelukkig. Ik had het alleen ijsbeerkoud en voelde me vingers er zo afvriezen. Dus na 2 uur had ik het wel gezien. En moest ontdooien.
Na de lunch nog een uur geskied in Berwang maar ook daar gestopt vanwege de kou. Kan me niet herinneren dat het ooit zo koud was in maart.  Op de terugweg verwarming in standje sambal en nog even langs de Schlecker in de hoop dat ze daar nog de juiste zonnebrand hadden, helaas. Morgen nog een poging wagen en anders factor 50, altijd beter als kwaadaardige rimpels.       

 

10 maart 2010

——————–———————————-———

De eerste ochtend dat de TV niet aanstond. Maar mijn tijdschakelaar deed zijn werk! De zon twijfelde vandaag maar koos gelukkig om door te breken. En ik koos voor de Alm. Ahhhhh zo heerlijk. Als een veertje naar beneden racen en het idee nauwelijks te hoeven werken met je benen, alleen om je lijf warm te moeten houden. Maar als je dan een foto wil maken en later bemerkt dat je nagels blauw zijn…… moet je naar beneden voor weer koffie en weer taart bij café Leitner, mmmmm jaja aankomen is een sport.
In de middag samen met mijn moeder in Biberwier een uurtje gaan skiën en daarna gaan après skiën met Imke in de Wine Lounge. Oh wat een heerlijke nieuwe cocktailkaart hebben ze daar toch weer. Daarna nog snel nog even een rood pak uitgezocht.
Vanavond zijn de dames naar de Tiroler avond gegaan. Nou mij niet gezien nadat ik vorig jaar al een keer mee moest dansen. Ik ben heerlijk in bad gedoken met een filmpje….

 

Dierenliefde gaat ver

——————–———————————-———

In de avond dacht ik even dat Kiki het loodje zou leggen. Ik wilde vroeg gaan slapen maar dat kwam er dus niet van. Ze ging op haar zijtje liggen en het leek op een epileptisch aanvalletje / hersenbloedinkje ik vertrouwde het helemaal niet. En zeker niet om haar een hele nacht bij Xindi te laten dus in haar mandje bij me genomen. Toen ik om 3 uur wakker werk leefde ze nog en weer terug gezet en toen begon ze te eten. En toen ik in de ochtend wakker werd zag ik ‘’weinig’’ vreemds meer aan haar. Ze heeft me iig wel laten schrikken. Ja dierenliefde gaat ver.

 

Worldcup Sunchroomski

——————–———————————-———
Vanmiddag naar Lermoos geweest voor de synchroomski worldcupfinal(kwalificaties) en zelf nog even daar geskied. En vanavond bij de finale gekeken. Maar na een uurtje weer naar huis gegaan omdat ik niet nog zieker wilde worden.

 

——Week 2——

 

Na een dagje sneeuw is Ehrwald zooo mooi……..

——————–———————————-———

En het is onwijs gaaf om te skiën op de alm en dat je tot ver boven je knieën in de verse sneeuw skiet en het aller eerste spoor mag maken. Snel gaat het niet, maar het is zo’n onbeschrijfelijk gevoel….dat begrijpen alleen maar skiërs… Ik zat in de Issenlkopflift zonder deksel en na dik 10 minuten was ik zelf helemaal wit en bevroren. Boven stond een stormachtige wind en alles was weer weg. Het zicht was slecht maar de sneeuwkwaliteit super! In de middag wilde ik nog een keer. Maar ik moest keuzes maken voor mijn knie. Van zo’n dag kan ik denk voorlopig alleen nog even dromen. En toen ik na 3 uur weer in de auto stapte lag daar zeker weer 30 cm op! En toen ik weg ging had ik dat er ook al afgehaald!

Maar in het dorp was het ook heel mooi. Ook al heb ik het al zo vaak gezien. Het leek net alsof het nog kerst moest worden. Sneeuwschuivers reden druk heen en weer en toch…..de weersvoorspellingen melden dat dit het einde is….en het milder gaat worden……

 

Ski Weltcup Garmisch

——————–———————————-———

Ik ben er niet alle dagen geweest, maar had wel zoiets van ik ga even kijken. Zaterdag ben ik bij de dames gaan kijken op de Gudiberg (wow als je dat ziet, daar word je stil van). Kon het niet laten om de Kandahar  afdaling niet te doen. Poeh hé best pittig. Had het  al op de tv bekeken maar waar de wedstrijdskiërs 1 bocht maken maak ik er liever iets meer!

 

Skishow Lermoos

——————–———————————-———

Afgelopen jaren als ik er een heel seizoen was ging ik diverse keren. Maar mijn moeder en tante waren nog geen een keer geweest. Nadat wij uit eten waren geweest op naar de Skishow. Veel bekende onderdelen maar ook weer wat nieuwe.  En de opa’s mochten natuurlijk weer niet ontbreken en de propellorman! Ik miste deze keer de parachutist. De bedankje vlogen door de lucht voor de toerismusverband, de bergbanen en alle toeristen, Goh ik voel me helemaal geen toerist ;-).  De avond werd afgesloten met natuurlijk vuurwerk. Nou iedereen:
                             Happy New year!

 

‘’De wonderbaarlijke wereld van Swarovski

——————–———————————-———

Na 2 dagen van heftige sneeuwval was het woensdag mooi weer en voor mij een reden in de auto te stappen op naar Wattens waar de Kristalwelten van Swarovski zijn. De wens om hierheen te gaan heb ik al langer maar op een één of andere manier nooit van gekomen.
Na dik 1,5 uur rijden aangekomen in Wattens even voorbij Innsbruck. Het was best een klus want ik moest opletten dat ik niet op de snelweg zou komen want ik had geen vignet. 3 verschillende navigaties brachten me soms in verwarring als ze me alle 3 een andere kant op stuurde :-) . Maar ben er gekomen en het was meer dan de moeite waard! Zelfs de ANWB kende ze daar en kreeg nog korting op de entree prijs, die zelfs zonder deze korting meer dan de moeite waard was. Ik heb me ogen meer dan uitgekeken. Het was een soort snoezelkamer voor grote mensen.
Het mooiste vond ik wel de ‘’crystall-dome’’  hierin krijg je het idee alsof je gevangen zit in een kristal. Het ligt veranderd constant en ondertussen zie je  weer kristallen beeldje.
Ik had het geluk dat het niet druk was, maar kan me voorstellen dat je hier, als het slechter weer is, in colonne loopt.
Na dik 1,5 uur was ik, plotseling, aan het einde en had het idee dat al mijn zintuigen overbelast waren. Na door de Swarovski shop te hebben gelopen en prijzen te hebben gezien dat ik dacht van WOW… Ben ik buiten op een bankje gaan zitten met mijn thermosflesje koffie en mijn brezeln. Ik moest alles even laten bezinnen voor ik weer het verkeer in zou gaan op weg naar Innsbruck. Wat was dit mooi.
Terug naar Innsbruck ging terug sneller als heen. Gelukkig herkende ik nog wat punten van vorig jaar. Ik wilde nog even naar de Tirolshop en naar een paar andere winkels die je niet in Nederland hebt. En natuurlijk niet te vergeten het huis met het gouden dakje. De Stadtturm was open en het leek me een mooie gelegenheid om deze te beklimmen. Pff 148 treden en iets te enthousiast begonnen, maar een schitterend uitzicht. Na 2 uur Innsbruck waarbij mijn navigatie mij gelukkig weer naar de parkeergarage heeft geleidt en ik gelukkig had onthouden dat ik op parkeerplaats nummer 111 stond weer terug richting Ehrwald. Ik had weer behoefte aan sneeuw, want vanaf Seefeld was er weinig meer te bekennen van de wondere witte wereld. Het was dan ook erg vreemd om iemand in langlaufoutfit in Innsbruck te zien lopen.
Het was een bijzondere bling bling dag!!

 

——week 3——

 

Sp(r)ookjesdag

——————–———————————-———

Noor snapte er niets van. Zondag ging een vrouwtje weg, Fleur, Amy en Britt. Iedere keer als we voorbij appartement 1 liepen bleef ze daar voor de deur staan, ze verzette geen poot. Ze keek me vragend aan, ze snapte er niets van!
Rond een uurtje of 10 zijn we samen een dorpje rond gaan lopen. Daarna koffie met gebak bij café Leitner. Ze gedroeg zich voorbeeldig. Nadat het vrouwtje de krant uit had (jaja wederom de Tiroler Tageszeitung) zijn we in de auto gestapt op weg naar Namlos en Noor heeft de hele tijd zitten kijken. Op de terugweg kreeg ik een sms van Serina of ik mee wilde naar de waterval. In de zomer heb ik het al vele keren gelopen maar nog nooit in de winter. Prachtig en Noor genoot er zichtbaar van. Springend door de diepe sneeuw en de hele tijd kwispelen.
S’avonds was ze zichtbaar moe, maar ze wilde zich niet overgeven aan de slaap. Stel je voor dat ik ook we ga. Zittend zat ze te knikkenbollen en als ik me maar bewoog, ohlala
En zo had spookje een echte sprookjesdag en werd het vrouwtje wakker van een snurkende Noor, en hoe!!

 

Zomer of winter vakantie

——————–———————————-———

In de ochtend sta je op de ski. Skibroek aan, windstopper, muts op en handschoenen aan. Nog geen half uur later zit je thuis op je balkon. Korte broek, topje…
De winter en de lente/zomer liggen zo dicht bij elkaar…

 

——week 4——

 

Time flies

——————–———————————-———

Goh….wat vliegt de tijd toch…..nog een paar/s dagen en dan is het weer voorbij. Nog genoeg dingen die ik wil doen, maar denk niet dat ik het ga redden. Maar altijd goed om nog wensen te hebben. In het dorp wordt het weer iets drukker. De Paas dagen, de laatste paar dagen van het seizoen, je ziet dat iedereen het zat is. Mensen in restaurants, skileraren enz, enz…..
Ik, wij gaan nog genieten van onze laatste dagen. Woensdag 7 april rijden we weer terug. Imke rijd mee, zij gaat vakantie houden in Nederland.

 

Het was geen 1 april grap!!

——————–———————————-———

Woensdag liepen Noor en Ik nog heerlijk in de zon door het lärchenwald. En toen ik donderdag 1 april de gordijnen opende was alles weer wit! Donderdag dezelfde wandeling nogmaals gemaakt en dan is het toch  heel anders!! Toch konden we de krokussen niet meer vinden net als het pad. Noor Liep met hele sneeuwballen rond haar poten tot ze geen stap meer kon verzetten. Vrouwtje help!

 

De Zugspitze blijf toch fascinerend

——————–———————————-———

Ondanks dat ik al zo vaak boven ben geweest blijft het uitzicht zo mooi! Dinsdag was het helder en ben ik vroeg naar boven gegaan. Ik hoopte met de eerste gondel, helaas, niet gehaald. De sneeuwkwaliteit was subliem.

 

Noor was erg zielig

——————–———————————-———

Zondag zijn Noor en ik een rondje gaan lopen naar de Weissensee. Weer een wandeling wat we in de zomer vaker hebben gedaan maar niet in de winter. Prachtige natuur. Heide die uitkomt, bloementjes die in bloei staan op stukken waar de sneeuw is weggegooid en waarschijnlijk moeten overleven voor eventuele lawines waar voor gewaarschuwd word, en we ook gezien hebben over het voetpad. Helaas heeft Noor zich verstapt. Oh en wat voelt ze zich dan zielig! Direct gekeken maar kon niets zien. Ze wilde wel het water in, wat natuurlijk niet van mij mocht, dus had zoiets van het zal wel meevallen. Mw. Bleef toch behoorlijk mank lopen. Thuis nog een keer goed gekeken. Wat haartjes weggeknipt, goh een nieuwe roeping, :-), Maar niets. S’avonds was het nog erger. Ze keek me echt aan van ‘kan je me de trap niet af tillen’. De volgende ochtend was het net een oude dame en we hadden veel bekijks in het dorp.    Het bekende ‘’Noortjesniffelwerk’ kon nog prima en ze keek me aan vanuit haar ooghoekjes. Na 2 dagen ging het gelukkig al beter. Rust heeft wonderen gedaan. En toen won ze het weer met het naar boven lopen op de trap!

 

——week 5——

 

Vaarwel sneeuw…...

——————–———————————-———

Ik weet nog…..de dag dat ik naar Ehrwald reed. En voor ik het wist was het weer voorbij. Jammer. Het was weer een geweldige tijd en nog zoveel dingen die ik eigenlijk nog had willen doen. Zo heb ik nog niet gerodeld. Want toen ik zag dat het de laatste dag was…..waren er al andere plannen. Ik wilde nog naar het Musik café, ben er niet eens binnen geweest wegens tijd gebrek. En de Juck box met die overheerlijke radler….ook geen tijd voor gehad. Wilde nog skiën in Seefeld. Nog een Mozartbecher eten bij Cafe Leitner……..te veel om op te noemen……… Maarja, volgende maand ben ik er weer….
Als je dan op je ena laatste dag nog getrakteerd woord op verse sneeuw en sublieme pistekwaliteit is dat genieten (en dan kan je die mist/sneeuwwolken e.d. niets schelen), en je allerlaatste dag een staalblauwe hemel, ja dan is alles weer goed en weet je dat je alleen nog moet genieten en dan is inpakken zo’n bijzaak….

 

WOW

——————–———————————-———

Als het gesneeuwd heeft en de zon ineens doorbreekt, WOW dan is het zo ontzettend mooi. Noor vindt wandelen in de sneeuw ook geweldig. We zijn met de gondel van de Ehrwalder Alm omhoog gegaan en dat was voor Noor al een activiteit. Ze zat echt naar de skiërs beneden te kijken en je zag haar kopje bewegen, en een onrustig lijfje, zo schattig.
De wandeling naar beneden was prachtig. Noor gedroeg zich als een puppy, ze genoot er zo van, net als ik ondanks dat het heel koud was. Er was zeker 25/35 cm sneeuw bijgevallen. Het was gewoon prachtig.

 

Taartjes-tijd na Chill-tijd

——————–———————————-———

Nadat ik me woning betaald had kreeg ik voor de Pasen 4 stukken taart mee. Ik had echt zoiets Why? Gelukkig had ik met Imke afgesproken om s’middags te gaan zwemmen en na het zwemmen gaan we vaak ergens wat drinken dus haar een sms gestuurd dat ze verplicht taart moest eten bij mij.
Maar na 3 uur weken in het stoombad en solo becken smaakte de taartjes prima en zaten we daarna echt uit te buiken………..

 

Survivallen

——————–———————————-———

Noor en ik hebben zaterdag een vreemdsoortige survivaltocht gemaakt. Ten eerste heb ik me verbaasd over de borden. Maar we zijn rond de Mittersee gelopen. Het eerste deel ging prima. Beetje blubber, maar ach. Kwam een verkeersbord tegen. Verboden toegang voedergebied. Ik had echt zoiets van bekijk het, ik stoor niemand, Noor heeft gegeten en ik ook. Nog geen kilometer later een bord verboden toegang Jachtgebied (!). Vond dat wel zeer tegenstrijdig met het eerste bord. Me wel even bedacht of ik door zou lopen. Maar ik bekeek me kleding en dacht dat fel rood wel op zou vallen en ik had me ‘’jachthond’’ mee.
Deel 2 van de wandeling was survivallen. Want het pad lag het grootste deel nog onder de sneeuw. Ik was blij dat ik de ronde weer compleet had.
Onderweg kwamen we nog een hert tegen . Noor stond ineens stil en ik schrok me ook rot. Dan denk je een ‘’jachthond’’ nou dat viel tegen. Het is een schijtert. Ze begon te blaffen, denk ook van schrik.
Thuis aangekomen was Noor kapot, maar in de avond toch nog meegegaan uit eten. Ik zag wel hele modderpoten in het trappenhuis die stopte bij mijn etage. Ik had in eerste instantie zoiets wat zijn die duisters vies zeg dat ze niet eens hun voeten vegen.
Oeps, de volgende ochtend bleek ik dit dus te zijn……….maar alles keurig verloren tot de eerste etage :-)

 

Wat cijfertjes

——————–———————————-———

· 32 dagen weg geweest

· 25 dagen geskied

· 205x in de lift

· 385 km geskied

· 57.050 hoogtemeters

· 245 km in de lift

· Van fuut tot fuut 2990 km gereden

· 21x uit eten( waarvan 17x bij panorama)

· 15 taartjes

· 11x op balkon ontbeten

 

We zijn weer thuis

——————–———————————-———

Ik dacht dat het een eenvoudige klus was de laatste dingen in de auto doen, maar het viel vies tegen…… maar gelukkig de koffieklep paste net aan dicht en met slippers in het handschoenen vakje had alles een plekje.
Om half 10 vertrokken uit Ehrwald en om even 18.00 in Oss aangekomen waar ik Imke heb afgezet. Tussen de A7 en A61 veel file gehad. Bah dat rijdt zo intensief. En op een gegeven moment weet je ook niet meer hoe je moet zitten.  Om even 20.00 was ik in Sweet Forrest town aangekomen. Gaar. Alles snel de auto uitgeladen. Naar zolder door geschoven, morgen weer een dag. Maar we zijn iig weer veilig thuis! Ik kan terug kijken op een TOP vakantie!!!!!!!!!!!!!!!