Zaterdag 20 augustus 2011

Met een voorspoedige reis vertrokken we naar een tropisch Ehrwald. We draaiden onderweg de temperatuur om. We vertrokken met 13 graden en bijna in Ehrwald zaten we op 31. En de domste vraag ooit. We stonden op een parkeerplek pauze te houden met de honden ‘’ is dit een worp’’? pff met zo’n leeftijdsverschil….  De laatste 100 km aardig wat file. Gelukkig kennen we de sluiproutes en de laatste was een zeer verstandige via Heiterwang. Daarna konden we nog even gassen. Nadat we de tassen hadden uitgepakt en de hondjes uit hadden uitgelaten uit eten geweest bij Panorama. Ja, en toen sloeg de vermoeidheid toe.

 

Zondag 21 augustus 2011

Een prachtige dag stond ons te wachten. Na een stevige wandeling het terras bij Café Leitner op gedoken voor een overheerlijk taartje met koffie. De rest van de dag een siësta gehouden. Onze lijven waren nog niet gewend aan deze temperaturen. Maar op het terras met een tijdschrift was ook erg relaxed. In de avond met de meiden nog een ronde door het Lärchenwald en wat zo heerlijk was, de temperatuur zakte al weer. Heerlijk op een bankje gezeten. Een ding, met Amy hoef je nooit wild te gaan spotten. Toen we een eekhoorntje vlakbij voorbij zagen komen begon ze keihard te piepen, weg eekhoorn.

 

Maandag 22 augustus 2011

Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw….. hup naar het meer. En wie doe je er een groter plezier mee dan Amy en Noor. Amy ging bijna direct kopje onder en natuurlijk achter de bal aan. Noor had een klein probleempje, ze mist iets meer tandjes als afgelopen jaar en de bal pakken in het water likte niet meer zo goed……

Na dik 2 uur en een opgelopen temperatuur tot boven de 40 graden was het wel welletjes. Thuis ons vochtgehalte extra op pijl gebracht en ons opgemaakt voor de boodschappen. Na het avondeten hebben we Fleur nog even pootje laten baden in de beek, wat voor ons ook zeer verkoelend was.

 

Dinsdag 23 augustus 2011

Wederom een tropische dag, mij hoor je niet klagen hoor. In de ochtend met de meiden de weg van de Thorle gelopen. Het was voor Fleur net voldoende. Aan het einde stond een bankje in de schaduw, heerlijk want we voelde de temperatuur al snel stijgen. Op de terugweg nog even het bos in gedoken. Wat een prachtige paddo’s.

In de middag op zoek naar de Windbeutelalm. In eerste instantie zochten we deze aan een heel aan een heel andere kant van Garmisch. Maar een ronde Riesersee en verder en een terrasje kwamen uiteindelijk toch nog op deze prachtige locatie. Omdat de temperatuur bleef stijgen keerde we snel weer huiswaarts om neer te ploffen op het balkon.

 

Woensdag 24 augustus 2011

Toen de gordijnen vanmorgen open gingen weer geen wolkje aan de lucht. We besloten om eerst de kaarten te schrijven en nadat we deze op de post hadden gedaan onszelf te verwennen bij café Leitner met een overheerlijk taartje. Thuis broodjes gesmeerd en met Amy en Britt naar de Heiterwangersee. Britt is over haar waterangst heen en had samen met Amy een estafetterace. Na een paar uur bakken waren de schouders en knieën al aardig rood. Door het overheerlijke windje konden we het nog wel langer uithouden, maar de huid wilde niet meer. Aangekomen bij de auto verdween de zon achter de eerste wolk. De rest van de dag verliep spannend. Zon, bliksem, ineens hagelstenen en af en toe een paar spetters. In de avond konden we nog wel bij panorama buiten eten. Laat op de avond kwamen er een paar zeer grote hagelstenen naar beneden.

 

Donderdag 25 augustus 2011

5 op een rij. Het was weer een tropisch warme dag, al lijk ik er wel steeds beter tegen te kunnen. Vanmorgen eerst met 2 meiden een dorpje rond geweest, de andere 2 meiden mochten mee. Gingen we weer naar ons nieuw ontdekte plekje. Nu was de windbeutelalm de start van onze wandeling naar de Pflegersee. Heerlijk door het bos met later een stuk klimmen en prachtige uitzichten. Echter de hitte was de grens om weer terug te keren. Ook de tijden op de bordjes klopte niet. Op de terugweg heerlijk geluierd bij een kerkje wat een oorlogsmonument is met een prachtig uitzicht over Garmisch. De wind maakte het zeer aangenaam, toch bleek het wederom boven de 30 graden te zijn. Op advies van Moni moesten we bij de Windbeutel alm een windbeutel eten. Die was echt lekker maar mega groot. Thuis op het balkon gedoken en met een windje was het prima uit te houden met 34 graden. Na het eten met Fleur en Amy naar de beek geweest waar ze nog even pootje mochten baden. Noor en Britt waren niet meer vooruit te branden.

 

Vrijdag 26 augustus 2011

Er lijkt geen einde aan te komen, het extreem warme weer. Toch mag het nu voor mij wel een paar graadjes minder worden. Al vroeg vertrokken we vanmorgen richting Garmisch voor wat boodschapjes en het weekmarktje. Volgens mij ben ik nog nooit zo vroeg in Garmisch geweest: 9.00 uur. Maar het was nog koel, te weten 24 graden. Ook hebben we een wandelkaart gekocht van Garmisch e.o. misschien dat er nog meer plekken te ontdekken vallen.

In de middag zijn we met Amy en Britt naar de Heiterwangersee geweest. Daar was het nog enigszins uit te houden. De wolken kon ik ook best waarderen. Thuis aangekomen de wandelkaart bestudeerd en een ‘’ontdekking’’ gedaan. Bij de niet bereikte Pflegersee van gisteren zijn maar liefst 2 parkeerplaatsen(!!) . Nou, ik heb besloten dat ik eerst dat meer wel eens wil zien voor ik überhaupt nog een poging wil doen. Daarnaast blijkt er vlak bij dat meertje nog een meertje te zijn, incl. parkeerplaats. Er valt daar dus nog genoeg te ontdekken, maar eerst de kaart bestuderen! s’Avonds weer heerlijk buiten gegeten nadat we alles binnen moesten hallen voor 10 mega druppels. En als toetje… een overheerlijk ijsje bij de Italiaan.

 

 

Zaterdag 27 augustus 2011

Zoals voorspeld regende het vandaag en een flinke temperatuur daling. Vanmorgen stond de thermometer op 8 graden. Prima om even op adem te komen. In de ochtend even naar Garmisch. Aangezien het daar nog harder ging regenen hebben we dat al snel gestaakt en onszelf verwend bij café Leitner met koffie en een overheerlijk taartje. In de middag met Ingrid afgesproken in de sauna. Lekker chillen en de nieuwste roddels gehoord in het saunabereik. Na 4 uurtje kwamen we weer buiten en de regen was opgehouden, de zon scheen weer en de bergtoppen waren wit!
In de avond nog een wandeling met de meiden, jeetje zeg wat was het koud. Maar dat was ook niet vreemd bijna 20 graden verschil met gisteren.

 

Zondag 28 augustus 2011

De dag begon heel koud, maar heerlijk om te wandelen. We lieten alle meiden thuis en we vertrokken naar Lermoos en liepen via de Panoramaweg weer terug. Onderweg genoten we van de prachtige uitzicht en de temperatuur die al snel opliep. Na de lunch vertrokken we weer naar Garmisch. Nu op zoek naar de Pfegersee maar nu met de auto. Wat een lullig klein meertje zeg. Wel mooi, maar stelde weinig voor.

Toen we weer thuis waren heerlijk in de zon gebakken. Nog even belangrijke camera instellingen voor morgen bestudeerd en de instellingen gedaan.

 

Maandag 29 augustus 2011

Sommige dingen zijn met geen woorden te beschrijven…..

Vanmorgen ging de wekker al om 5 uur. Heel stil naar de woonkamer geslopen waar een berg kleding lag. Snel weer terug via de slaapkamer naar buiten. In de auto op weg naar het dalstation van de Tiroler Zugspitzbaan. Even dacht ik dat in de enige was, maar aangekomen op het parkeerterrein bleek dit niet zo te zijn. Kaartje gekocht en aansluiten in de rij (5.45). Net geluk want ik had een mooie plek in de gondel. Nouja voor het uitzicht hoefde ik het niet te doen, donker. Hoe meer we boven kwamen hoe lichter het werd. Een rode gloed streek over de bergkammen, wow wat een aparte ervaring.
Boven op het Oostenrijkse terras gedeelte een prachtig uitzicht. Ik dacht er verstandig aan te doen om naar het Duitse gedeelte te lopen maar 2 bergtoppen lagen in de weg. Het leverde wel schitterende opnamen op. Terug naar het Oostenrijkse terras, net op tijd. Wow. Een beleving die door je hele lijf gaat en je gelijktijdig ook nog vast wil leggen. Ik was dan ook niet de enige zonnaratsie.
Nadat de mooie rode gloed was verdwenen en het boven al dag was geworden was het tijd voor een stevig (incl.) ontbijt in het Gipfel restaurant. Maar eerst warm worden met koffie want ik was tot op het bot koud geworden. Er viel van alles te kiezen, je kunt het zo gek niet bedenken. Maar vooral het uitzicht, daar ging het om.
Na 3 kwartier was ik weer opgewarmd, ja en eigenlijk was het mooiste al geweest, het was weer normaal op de Zugspitze. Nog een ronde gelopen en de top naar het kruis beklommen. Om vervolgens weer naar Ehrwald terug te keren. Een onvergetelijke belevenis die ik niet had willen missen.

Na een verwennerij op het terras bij café Leitner , in de zon om wat op te warmen vertrokken naar de stuibenfalle, wow wat een diepte. Vervolgens via het Hahntennjoch richting Imst en genoten van de prachtige bergmassieven.

 

Dinsdag 30 augustus 2011

Vanmorgen een achtervolging door koeien bij de Weissensee. Zowel wij als de honden vonden er niets aan. Noor liep met haar staart tussen haar poten en toen de koe het op een rennen begon te zetten kreeg ik het ook langzaam benauwd. We zijn gelukkig weer veilig buiten het hek gekomen en hebben een alternatieve wandeling gemaakt wat net zo mooi was.

Thuis een broodjes gegeten en vervolgens richting Füssen vertrokken met een kleine stop bij de Urisee. Ondanks de hoeveelheid mensen heerste er een rust in Füssen, bijzonder. Toen we weer thuis waren scheen heerlijk de zon op het balkon. En met een bakkie koffie was dit echt genieten.

 

Woensdag 31 augustus 2011

Vanmorgen uitgeslapen, goed heeft het ons niet echt gedaan, we waren niet vooruit te branden. Vanmorgen eerst paddo’s gespot bij de Thorle. Vergeleken met afgelopen jaar is het nu erg droog en weinig te vinden.

Toen we weer thuis waren hebben we heerlijk in de zon koffie gedronken en Fleur (15) heeft met de bal in de tuin gespeeld.

Geluncht hebben we bij Café Leitner met overheerlijk kaisersmarnn. Toen we wilde betalen werden we in het zonnetje gezet. Ma voor 35 jaar Ehrwald en ik 30 jaar. Onze wens was ook een bankje. Ma viel in de prijzen, ik moet nog 3 jaartjes wachten. Vervolgens in Lermoos gewandeld en op de terugweg naar de plaatselijke VVV om door te geven waar het jubileumsbord moest. De rest van de dag heerlijk in de zon op het balkon.

 

Donderdag 1 september 2011

Toen was het bewolkt toen de gordijnen vanmorgen open gingen. Ach ook wel eens lekker. Vanmorgen vroeg met alle meiden in Berwang gewandeld. De geplande wandeling werd helaas weer wreed verstoord door een kudde koeien, dus wij weer terug. Maar voor Fleur was deze wandeling precies goed en we voelde al de eerste druppels. Op de terugweg bij de bakker 2 overheerlijke taartjes gehaald en ik ben even bij Gerd langs geweest. Ook door hem op de hoogte gebracht van de laatste nieuwtjes en roddels, nou ja veel waren het er niet.

In de middag even naar Garmisch, ja toch nog even. Toen we thuis waren en de mail controleerde melde de plaatselijke VVV dat het bordje op ma haar bankje was geplaatst. Natuurlijk moest dit meteen bewonderd worden. Aan het einde van de middag konden we toch nog genieten van de zon en viel de voorspelde regen reuze mee

 

Vrijdag 2 september 2011

De vooraf gemaakte planning viel vandaag wat in het water. Maar vervelen o.i.d. deden we ons niet. Na een klein dorps rondje en boodschapjes thuis koffie gedronken en spulletjes verzameld voor de wandeltocht. Toen we even later naar buiten keken bleek het te regenen. Uiteindelijk zijn we even gaan winkelen in Imst. Daar werd het al snel warm en van regen was er weinig te bekennen. Thuis heerlijk in de zon gezeten, want ook hier had de regen niet echt doorgezet. Ach zo’n rustdag was ook wel eens goed.

 

Zaterdag 3 september 2011

Deze dag was echt een cadeautje. Geen wolkje te bekennen. we vertrokken vroeg naar de Ehrwalder alm met Noor en Fleur. En liepen, speciaal voor Fleur, langzaam naar de Almsee. Daar zochten we het beste bankje uit op de zon en uitzocht en hebben daar uren doorgebracht, samen met de Tiroler tageszeitung.

De terugweg voor Fleur was net iets te veel, maar zorg op maat dus gedragen. Thuis in de schaduw bijgekomen en later al wat dingen gepakt.

Halverwege de middag vertrokken we richting Café Leitner want ik wilde nog steeds een Mozartbecher eten. Oh wat was die weer overheerlijk. De rest van de middag thuis op het balkon doorgebracht en in de avond onze afscheidschnitzel bij panorama. Wat zit er toch altijd een structuur in onze laatste dag.

Ik kan terugkijken op een fantastisch relaxte vakantie met heel veel zon en warmte. Het allermooiste was gelijktijdig het aller koudste: de zonsopgang op de Zugspitze maar de uitreiking van mijn 30jarig speldje deelt ook de eerste plaats!