Zaterdag ochtend 14 november heel vroeg vertrokken richting Dusseldorf. Gelukkig weinig file, dus kon lekker doorsjezen.  Na de brunch moest Karina nog wat boodschapjes doen en ja steeds ook, de milchreis toetjes. Een waar paradijs met zoveel verschillende smaakjes. Alles precies uitgerekend met de datum.

Nadat we alles thuis hadden gebracht richt Dormagen. Een schattig plaatjes. Wat rondgelopen en aan de koffie met iets lekkers erbij. mmm De avond sloeg al snel in. Nog even snel met een lekker wijf op de foto, haha getsie het was een heks en nog net 5 minuten voor de parkeer meter afliep waren we weer bij de auto. Terug richting Dusseldorf waar we via de Haven waar Karina werkt nog even alle nieuwbouw projecten bekeken. Goh 2 jaar geleden was daar non monkey eiland en nu…...een grote bouwput.

Thuis aangekomen voorbereidingen getroffen voor het eten. Karina heeft nog een stukje saxofoon gespeeld en gegeten, wat vliegt zo’n dag toch voorbij het was al weer 21.00 uur en wilde toch echt uiterlijk 20.00 in de auto zitten

 

Maarja voordat je dan de stad uit bent……..nog even tanken……..dus uiteindelijk reed ik pas om kwart voor 10 Dusseldorf uit en in me achterhoofd er nog 2,5 uur bij opgeteld.

Op de terugweg wist ik dat ik 2x moest wisselen van baan, oeps, afslag oberhausen gemist, of stond die er wel, of was ik toevallig net weer iets anders aan het doen. Nou ja. Ik gestopt op een aarde donker parkeerplekje in de hoop dat er geen vreemde mannen liepen. Zweet brak me al lichtelijk uit. En tevens was ik aan het duimen of ik überhaupt wel een kaart bij me had, daar zie ik me zelf ook nog wel voor aan. Ah gelukkig een ANWB kaart uit 1993, op de A52, eerste afslag Essen. Gelukkig deed de route 66 het wel (lang leve de moderne tijd) terug genavigeerd naar Karina en toen zat ik op de juiste weg. Al met al een zeer pittige klus om zo laat op de avond terug te rijden in het aarde donker.