Zaterdag 12 maart 2011

Daar gingen Noor, Kiki, Xindi en ik rond half 5, op weg naar de sneeuw. Een voorspoedige reis. Af en toe was het wat drukker, maar we konden niet echt over file spreken. Xindi heeft de gehele weg met grote ogen zitten kijken. Kiki interesseerde het niets en nam het er goed van. Noor genoot er van de dat de gehele achterbank tot haar beschikking had.

Naarmate we meer in de buurt van de sneeuw kwamen werd het wel warmer. Bij onze laatste stop in Bayern leek het alsof we in een hele andere wereld terecht waren gekomen. Mensen in T-shirt en korte broeken, mijn thermometer was ook tot de 22 graden opgelopen en de airco ging ook aan.

De tijd die ik nodig had voor de eerste 800 km heb ik ook bijna nodig gehad voor de laatste kilometers naar ‘’huis’’. Het begon al dat er op de borden stond dat de tunnel bij Fussen ‘’gesperrt’’ was. Ja uhh, dwars door Füssen. Ik zag de afslag, maar in de file was geen beweging te krijgen. Eindelijk 2 auto’s verder…. Een uur later de afslag. Füssen door ging prima, maar aan de andere kant van de tunnel stond het ook vast. En zo vast dat ik mijn kampeerstoel maar gepakt heb en midden op de weg een kop koffie heb gedronken. Door Pinswang en Plach was echt een uitkomst. Het stukje dat je op de weg kan kijken was genieten. Ik met 70 km p.u. doorsjezen en allemaal ‘’geparkeerde’’ auto’s. Maarja, bij Reutte moest ook ik weer aansluiten in de file. Gelukkig zat ik toen niet meer in grensgebied en had ik weer bereik met mijn mobiel en kon ik alvast een tafeltje bij panorama reserveren.

Na 13,5 uur kwam ik dan aan in een groen Ehrwald. Te warm voor woorden. In me T-shirt de auto uitgepakt. Het hok van de meiden in orde gemaakt en al het vee eten gegeven en toen had ik nog net tijd om alles uit te pakken voor de eerste afspraak om uit eten te gaan met 2 mensen van de andere skischool, laat het de baas maar niet horen.

Na thuiskomst een paar stappen met Noor gelopen. Mezelf nog even in het bad geworpen en toen ging het kaarsje uit.

 

Zondag 13 maart 2011

Noor maakte mij om 6.15 uur wakker, Pff. Nouja oke, dan ga ik er maar uit. Na drie bakken koffie had ik het gevoel wel wakker te zijn. Vooral alles niet te snel gedaan vanmorgen. De laatste dingen een plekje gegeven en nadat ik met Noor een kort wandelingentje had gemaakt kwam de zon op mijn balkonnetje.

Koffie, verse croissantjes uit de oven en aardbeien op het balkon. Het was op het randje qua temperatuur, maar het was genieten.

Na het ontbijt de kilo’s Engelse drop, kaas en appelstroop naar het skischool bureau gebracht en daarna door naar de volgende verwennerij: café Leitner. Café latte, kasesahne en dé krant.

In de middag wilde ik eigenlijk met Noor om de Blindsee lopen, maar de slagboom zat er nog voor. En om nou eerst 3 km naar de Blindsee te lopen ging me iets te ver. Nieuwe planning. Een zeer lange wandeling door Biberwier, althans ik denk dat Noor dit chronisch dacht aan haar gezucht en gekreun, maar we hebben wel gepicknickt. Na 3 uur had ik het ook wel gehad. Thuis om de bank gedoken en pootjes hoog, wachten tot iedereen aankomt. En dat deden ze, sneller als verwacht en zonder file.

 

Maandag 14 maart 2011

het begon als een bewolkte ochtend. Hier had ik me ook op gekleed toen ik ging skien. Maar toen de zon door brak gingen mijn zweet klieren protesteren. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo gezweten heb tijdens het skiën. In de sleeplift ben ik zelfs zo ver gegaan om me gulp open te zetten, alleen vergat ik deze boven weer dicht te doen toen ik naar beneden skiede. Morgen geen thermokleding meer aan! Om 11 uur werd het mij te papperig en naar huis gegaan. Kuitbroek aan en teenslipper, heerlijk.  Na de lunch boodschappen gedaan en vanavond weer uit eten.

 

Dinsdag 15 maart 2011

de grootste grap vandaag is wel dat eikeltje (die naam heeft die al jaren geleden van ons gekregen) een ezel in de stal probeerde te zetten en absoluut niet mee wilde werken en hier zeker een uur mee bezig is geweest. Nadat hij hulptroepen heeft gebeld en arriveerde was de ezel binnen enkele minuten in de stal. Deze actie heel erg op mijn lachspieren gewerkt.

Vanmorgen na het gereed maken van de kamelenauto vertrokken naar Biberwier waar de sneeuw beter was als op de alm. Veel sneeuw is er niet meer, maar dat wat er nog is moeten we van GENIETEN.

Vanmiddag naar een waterval gelopen. Het leek wel zomer. Daar heerlijk genoten van de zon en ik ben nog even naar boven geklauterd alwaar een prachtig ijzig uitzicht was.

In de namiddag met Imke geapresskied en natuurlijk bijgekletst. Pff wat vliegt de dag toch weer snel voorbij.

 

Woensdag 16 maart 2011

Vanmorgen in Biberwier geskied. De sneeuw was bij de eerste afdaling al walgelijk. Vannacht had het niet gevroren en dat was duidelijk te merken. Alleen de kleurstof ontbrak nog anders voor een perfecte slushpuppy. Na 2 uur had zelfs ik het gehad om tussen de remstukken door te skiën en was het opdringerige gedrag van de liftman ook behoorlijk zat.

Na de lunch zijn we naar Füssen geweest. Maar de vermoeidheid was bij allen goed te merken dus rustig aan gedaan.  Vanavond wederom uit eten. Ma wilde wel een ijsje en Moni wilde er wel een voor haar samenstellen, maar ma wilde er wel een wafel op. Ze kreeg er een stroopwafel op! (Moni krijgt vele pakjes per seizoen maar houd er niet van…).

 

Donderdag 17 maart 2011

Zoals de gordijnen open gingen, gingen ze ook dicht, met regen. Ach we hebben ons niet verveelt. In de ochtend koffie met gebak bij café Leitner en in de middag ben ik met Imke gaan shoppen in Imst. Shoppen was een groot woord, we hebben overal rond gekeken. Toen we weer terug waren lekker thee gedronken en gekletst. In de avond lekker in bad met een filmpje. Pure ontspanning. En na die paar dagen skiën was een rustdag ook wel eens goed

 

Vrijdag 18 maart 2011

Gelukkig was het vandaag beter weer. Het spetterde nog wel, maar je kon er tenminste tussendoor lopen. In de ochtend naar Garmisch, de weekmarkt. Ik heb zelf weinig van de weekmarkt gezien omdat ik vooral mensen heb gekeken. In Garmisch kom je alles tegen, maar vooral veel oudere mensen die zo dik zijn opgemaakt, extreem sjiek, knal oranje geverfde haren, panoramavieuw brillenglazen, hoog omgekapte kapsels, bondmantels en dan nog het liefste met witte sportsokken. Het was dat er af en toe werd gezegd ‘’zie hier, zie daar’’ voor de weekmarkt waar ze zeer bijzondere dingen hebben.

In de middag even naar Reutte. Ik ben echt finaal over me geloof heen gegaan. Ik dacht dat die knal roze Crocs me laatste waren, maar nee, ze zijn vervangen door een iets bescheidener kleurtje (bruin) met wel een opvallend bont velletje. Ja en toen werd het tijd om die oude, met gat, weg te gooien…

In de namiddag met Amy en Britt een pittige wandeling door het Moos waardoor we vervolgens de gehele avond uitgeteld om de bank lagen.

 

 

Zaterdag 19 maart 2011

Het was vandaag een cadeau om te skiën op de Ehrwalder Alm. Er was de afgelopen dagen zeker 50 cm verse sneeuw gevallen. Tussen de miswolken door was nog net voldoende te zien. Gescheurd tussen de bossen door. Op plekken naar beneden geskied wat al jaren een wens is maar er steeds te weinig sneeuw is en ik het nu gewoon heb gedaan. Deze ochtend kan niemand me meer afnemen. Het was zo fantastisch.

Deze fantastische ochtend had ook een keerzijde, want het koste ook verschrikkelijk veel energie en ik was zo koud geworden. Ik ben in de middag lekker thuis gebleven en toen ik nog een kleine boodschap moest doen bij de Spar kwam ik op het idee om apfelstrudel te bakken. Heerlijk was die.

S’Avonds zijn we bij Panorama gaan eten. De laatste keer dit seizoen omdat ze gaat sluiten en pas weer met Pasen open gaat. Oh en als toetje zo’n heerlijk ijsje gegeten met amaretto, mmmmm, ja en toen had ik het er ook niet warmer op gekregen.

 

Zondag 20 maart 2011

Wat een fantastische dag. Blauwe hemel, ijskoud, perfecte piste een cadeautjes na een paar dagen minder weer.

Vanmorgen Biberwier weer onveilig gemaakt. Beneden was er weinig te zien van de verse sneeuw maar boven, onbeschrijfelijk. Ik kan me ook niet herinneren dat ik zo vaak met de lange, antieke en vooral langzame stoeltjes lift naar boven ben geweest. Maar de drang was zo enorm hoog om weer dat stuk tiefschnee te skiën en nog een spoor van mij er bij te zetten en de glimlach van oor tot oor te voelen. Me benen waren na 3 uur ook helemaal verzuurd. Dit kan niemand mij meer afnemen.

In de middag is eindelijk ‘’mijn droom’’ in vervulling gegaan ondanks dat ik het al zo koud had. Ik heb de Mozartbecher op en oh hij was zo goddelijk.

 

Maandag 21 maart 2011

Het was vandaag weer cadeautje. De zon kwam op in het appartement, bakkie koffie erbij en versie broodjes. Voor de verandering maakte Noor mij niet wakker, maar ik haar. In de ochtend skiën op de alm, perfecte sneeuw, wat het zeer lang bleef. Onderweg collega's getroffen waar ik nog wat rondes mee heb geraced, gezellig.

Na de lunch ben ik naar Garmisch vertrokken alwaar ik de trein miste om de Zugspitze op te gaan. Dus wachten en vooral zweten met me skibroek en thermokleding aan. Ondertussen de gondel ( die hetzelfde startpunt heeft) al een paar keer zien gaan (maarja helaas al ingecheckt). Op het infobord stond 150 km zicht en dat kan wel kloppen. Schitterend maar koud.

 

Dinsdag 22 maart 2011

Vandaag een onvergetelijke dag met de ski op de Zugspitze gehad. Blauwe hemel geen zuchtje wind en zweten, en dat op 2950 meter hoogte! Perfecte poederpiste en GENIETEN van de prachtige onbeschrijfelijke uitzichten. Hoe vaak ik het al gezien heb, zelfs gisteren nog, het blijft zo mooi.

Op de heenweg in de gondel trof ik een bekende. Toch wel handig dat je zo veel mensen in het dorp kent. Nu sterren (zoeken) in de sneeuw er zijn worden er ook andere programma's opgenomen. Zelfs voor Sieneke zelf wist dat ze in de gondel van de Zugspitzbaan in de maling werd genomen was ik al op de hoogte ;-). Ze gingen een wand bouwen waar Mari vd Ven achter verstopt zou zitten en de gondel zou extreem veel bewegen. Welkom in Bananensplit!

Toen we na het skiën naar beneden gingen (we hadden de laatste gondel) werden de panelen richting de gondel gedragen. Ja en toen ik in bad zat (met uitkijk richting de gondel) zag ik hem omhoog gaan en dacht, dat moet hem zijn!.

Verder kreeg ik de info dat er elke avond een optreden is in de Zugspitzzaal. In de avond met Imke BN-ners gaan spotten, wat hadden we een lol. Niets gezien te veel gehoord. Frans Bauer die de sterrenbingo deed, hoe erg kan het zijn. Ondertussen belemmerde ‘’de smurfen’’ (althans de v.d. Valk ladies in blauwe pakjes) ons ernstig om binnen te kijken, ach je moet toch wat, dus op onderzoek uit. En dat was waarschijnlijk leuker dan het zien van een BN-ner. Waarschijnlijk gaan onze filmpjes de leukste thuis wel halen. Wij over de 30?? Nog even wat in Jimmy’s gedronken en weer terug, maar toen was de lol er duidelijk af. Hopla naar huis.

 

Woensdag 23 maart 2011

Na de sunshot van gisteren weer een. Deze keer op de Alm. De sneeuwkwaliteit was beduidend slechter dan 1,5 km hoger. Om 11 uur werd het zacht en nog geen half uur later konden we ‘’zwemmen’’ een tourskiër dacht dat ik zwaaide maar het waren toch echt zwembewegingen. Ach, lunchen en bakken en vooral mensen kijken. De afgelopen dagen hebben mensen in 1 delige pakken, vooral verkleurd, een hoge apèlwaarde. ‘’maya de bij’’ heeft het vandaag gehaald, maar we moesten haar ook ‘’te vriend’’ houden want zij had veel insite information. Die overigens ook niet allemaal juist was want zij dacht dat de Bingo vanavond was, grapjes hihi.

Eind van de middag naar Garmisch voor nog wat boodschapjes en na thuiskost een stukje met de hond gelopen, langs Hotel Spielman want dat is momenteel de thuishaven van de BN-ners. Ze zaten op het terras, maarja verrekijker vergeten. He bah wat zijn we weer verschrikkelijk. Vanavond overigens wel een link ontdekt wat ze allemaal gedaan hebben: http://www.hollandsehitsforum.nl/index.php?option=com_content&view=category&layout=blog&id=146&Itemid=22

 

Donderdag 24 maart 2011

Vanmorgen samen met Imke geskied in Berwang. Het eerste uur was het nog redelijk te doen maar daarna ging het hard achteruit. We zagen de thermometer ook steeds hoger oplopen, 22, 23, 24 graden. Ja en hitte en sneeuw gaan niet samen. Het levert overigens wel leuke beelden op want plassen en ski’s remmen ook enorm en als mensen er niet op rekenen…

Deze dag zouden sterren in de sneeuw ook in Berwang zijn. Niets gezien!

Na de lunch met ma en tante Dini over Namlos gereden en ja, via Berwang, Oeps, komt daar net de bus van v.d. Valk naar beneden gereden. Volgende keer beter.

De ronde via Namlos was erg mooi, en leuk om te zien hoe de lente ook hier zijn intrede doet met de velden krokussen.

Vanavond las ik via de link van, van het reisverslag van het Hollandse hits forum dat ze in 2 groepen waren geweest en dat we precies tussen beide groepen door langs Berwang zijn geweest tralalalala…

In de avond hadden de BN-ners een fakkeltocht. Imke en ik hadden om 20.00 uur afgesproken om onze strategie te bepalen. Zo moeilijk leek ons het niet om ze nu te vinden!

Op het moment dat we de uitrit afreden reed de taxi voorbij die ons erg bekend voor kwam. Wij er als een speer achteraan. Deze ging richting hotel Spielman. En ja hoor Frans Bauer en meerdere stonden voor de deur. De herrie in de auto was niet trommelvlies bestendig. (is filmpje van ;-) ). Auto gekeerd en nog een keer. Imke had zijn gezicht wel gezien, ik dus alleen zijn jas L. Het was nu dus wel heel makkelijk om de locatie te vinden! Wij met licht uit en draaiende motor geparkeerd bij het Tirolerhof en wachten maar. Daar kwam eindelijk de bus en als een speer er achteraan. Gehoopt op een wilde achtervolging, bleek het om hooguit om 700 meter te gaan, ‘’Oh, dit hadden ze dus makkelijk kunnen lopen’’ was mijn eerste reactie. Eerst in de auto alles bespied, want de mensen met de fakkels kwamen dus via het Moos al aangelopen. Ondertussen werden we klem gezet door meerdere v.d. Valk bussen, wij weer.

Uiteindelijk alles van dichtbij gaan bekijken. Maar de gedachten van Imke en die van mij stonden duidelijk niet dezelfde kant op. Donderdag avond is het in het Musikcafé Dreirad avond dus een prima reden om naar binnen te gaan. Wij tirolerisch praten, Imke nog het gesprek aangegaan met een Nederlandse vrouw ‘nein es ist nur fur hollandische menschen’ zei de vrouw in gebrekkig duits.  Wij in rij van de fan zone, het enige wat geroepen werd door de smurfen was ‘’niet duwen’’ er werd niet geteld of op bandjes gecontroleerd. We hadden dus zo naar binnen gekund………………………………………………………… maar ik was zo overrompeld……… dat we daarna in Lermoos perplex met een cocktail zaten en verschrikkelijk zaten te lachen en te balen! Zo piste we dus voor de zoveelste keer naast de bus….

 

Vrijdag 25 maart 2011

De ochtend begon met verse broodje. Om 10 uur stond Imke op de stoep. En even later vertrokken we richting Innsbruck via Garmisch. We hadden al gelezen dat sterren in de sneeuw vandaag ook naar Garmisch zou gaan. Aangezien we toch langs de springsschans reden, en dat een van de uitstapjes was, daar even een kijkje genomen. En ja hoor allemaal v.d. Valk bussen, wat een landschapsvervuiling. Wij naar binnen in het stadion. Heel veel smurfen en fans, maar geen BN-ners. Na 5 minuten was de lol er af en hop weer in  de auto naar Innsbruck. De temperatuur was inmiddels flink gestegen, echt teenslipper weer!

Eerst naar Wattens. De Kristalwelt van Swarovski. Het blijft schitterend. Ogen uitgekeken en er stonden weer zo veel nieuwe dingen bij. Een waar snoezel museum, het een nog mooier als het ander. Na 1,5 uur waren we helaas weer bij de uitgang maar vele foto’s als aandenken.

Weer terug richting Innsbruck waar de temperatuur nog meer opliep. Geen mens met teenslipper te vinden, alleen ik. We hebben cultuur afgewisseld met winkels. En het gouden dak hebben we niet over geslagen. Na 3 uur in de stad besloten om weer richting de auto te lopen. We wilde nog naar slot Ambras maar lieten dat afhangen of we het bordje van de afslag zouden vinden en anders zouden we doorrijden naar Garmisch. Het laatste is het geworden.

Beiden hebben we daar een favoriet restaurant, Saulalitos. Tot mijn grote verbazing heb ik iets anders gekozen en ook dat smaakte voortreffelijk en natuurlijk wederom twee cocktails!

Rond 21 uur arriveerde we weer in Ehrwald. Aangezien het dezelfde tijd was als gisteren dat we langs hotel Spielman reden nog een poging gewaagd. En het had zo moeten zijn……… de batterij van beide camera’s was overleden en ook Frans was al in de Zugspitzzaal. We mogen dus concluderen dat we de hele week naast de v.d. Valk bus hebben gepist!

zondag 27 maart 2011

Vanaf vandaag ben ik M.O.F. (Mensch Ohne Familie) in Ehrwald. Het blijft toch een mooie uitspraak van Moni. De combinatie wekker een uur vooruit en een uur eerder opstaan was niet echt ideaal. Het duurde ook zeer lang voordat ik wakker was.

Nadat iedereen rond 8 uur vertrokken was ben ik op de bank geploft, ff bijkomen. Rond 11 uur ben ik voor de laatste keer naar Cafe Leitner geweest. Ook deze sluit haar deuren. Maar dat was geen reden om extra te genieten van een zabione torte en een latte machiatto. Tevens mijn volgende wintersport vakantie geboekt in de hoop dat er dan toch echt meer sneeuw ligt. Na de koffie me ski’s van de service gehaald en zijn Noor en ik met de auto vertrokken.

Er waren 2 plannen en de doorslag zou de slagboom geven. Dit werd uiteindelijk twijfel en toen toch besloten de weg naar de Blindsee te lopen. Volgende keer zal ik beter nadenken. Noor keek me regelmatig aan zo van moet dat, maar bij de Blindsee aangekomen stonden haar gedachten alleen op zwemmen.

Heerlijk in de zon op een bankje gezeten en later een deel er omheen gelopen. Maar de vermoeidheid brak me op, toch wilde er ook wel eens om heen lopen. Noor besliste, we gingen terug.

Thuis aangekomen koffie met wederom taart. Maar nu zelfgemaakte apfelstrudel. En lekker chillen tot bedtijd.

 

Maandag 28 maart 2011

De weersvoorspellingen klopte vandaag. Af en toe een buitje, maar dat was nog geen reden om niets te doen. In de ochtend een zeer spontane koffie date met Chantal. Erg gezellig en Chantal blij met de zak drop!

In de middag klaarde het wat op en het de kant van de blauwe lucht op gezocht, richting Imst. Met Noor eerst in Hoch Imst gelopen. Het was daar geheel uitgestorven, hier was het winterseizoen duidelijk afgesloten. Vervolgens naar Imst geweest en bij het FMZ wat kleine dierenboodschapjes gedaan en een heel leuk cadeautje voor Noor gekocht.

S’avonds hebben Imke en ik samen gegeten en Noor heeft haar cadeautje geshowd in het dorp, al liep ik een beetje voor schut omdat de tekst nu niet helemaal klopte.

 

dinsdag 29 maart 2011

Toen ik vanmorgen wakker werd klopte het niet met de voorspellingen. Regen, en er was toch echt zon voorspeld. Maar rond 8 uur werd het droog en toen werd het ineens zeer sprookjesachtig. Een uur later een staal blauwe hemel. En zaten we in de auto op weg naar het Tannheimertal.

De planning was om vanuit Tannheim met het treintje naar de Vilsalpsee te rijden en vervolgens om het meer te lopen. Maar zoals al meerdere dagen pissen we goed naast de pot. Op de website staat dat deze het hele jaar rijd, behalve vandaag dus! Besloten om met de benenwagen er heen te gaan. In dik 5 kwartier bereikte we de Vilsalpsee. En zoals in het gehele Tannheimertal waren we zeer verbaasd dat het hier winter was. De langlaufers waren hier nog volop bezig en er lag nog veel sneeuw en vooral ijskoud.

Schitterend was het, heel rustig en met de zon op je lijf heerlijk om te picknicken aan het meer.

Nadat we een uurtje in de zon hadden gezeten en wat mooie plaatjes hadden geschoten weer terug gelopen naar de auto. Op de terugweg in Reutte een ijsje gegeten en thuis aangekomen heerlijk in ze zon gezeten. Het temperatuurverschil en sneeuw hoeveelheid (is niet veel voor nodig als er bij ons niets meer ligt) tussen beide dalen was zeer groot.

 

woensdag 30 maart 2011

Had ik het skiën deze wintersportvakantie al opgegeven, vandaag gingen we een stapje verder. Mara vanmorgen gingen we eerst even naar Füssen en vervolgens picknicken en zonnen (in badpak) aan de Heiterwangersee. Ik had een heerlijk plekje uit de wind in de zon, ja anders was het echt te koud geweest, maar het idee dat je aan het strand ligt in maart. Na een uurtje zijn Noor en ik doorgereden richting de Fallerschein. Ik had eerst het plan dat als het rustig was, om met de auto naar de parkeerplaats boven te rijden. Dat was een hele goede grap. Op de weg lagen namelijk nog ijsvlakken en sneeuwhopen en mega veel stenen, rijden was echt onmogelijk, zelfs lopen was een zeer pittige klus.

Eenmaal boven aangekomen, in kuitbroek en topje, genoten van het uitzicht en de sneeuw geloosd uit me schoenen. Dit dorpje is normaal gesproken bewoond vanaf mei, dus nu uitgestorven, wat het ook leuk maakte omdat ik nu rondom de huisjes gelopen heb en leuke ontdekkingen heb gedaan. Zo had Hans een koelbox neer gezet met drankje voor voorbijkomende toeristen en heb binnen gespiekt bij de huisjes die niet waren dicht getimmerd. Het toeristische was er ineens af. Toen ik na bijna een uur weer beneden was, normaal doe je er een half uurtje over, begon het volgens de voorspellingen te spetteren. Thuis aangekomen merkte ik dat ik het toch wel koud had gekregen en dat het allemaal iets te optimistisch was. Maarja wanneer kan je het nou zeggen ik was op wintersport en heb op het strand gelegen……

 

Donderdag 31 maart 2011

Donderdag ochtend zowaar uitgeslapen, dat gebeurd niet vaak. Na het ontbijt was Noor haar ochtend wandeling naar het dalstation van de Ehrwalderalm want alle skipassen werden ingeleverd: piep piep kedeng. Via de bakker terug gelopen, want taart hadden we wel verdiend. Noor zou buiten aan de haak wachten hadden we afgesproken, maar ineens stond ze kwispelend achter me, geef haar ook wel groot gelijk met al die heerlijk geurtjes. Thuis plofte Noor op het balkon en vertrok naar dromenland en ik genoot van me cappuccino en taart.

In de middag ben ik naar het idyllische Oberammmergau geweest waar in iedere etalage de kerkbeelden waren uitgestald maar ik me wel verbaasde dat het niet betaald parkeren was. Na een uurtje kruip door sluip door zag in ineens weer mijn auto.

Thuis aangekomen met Noor de plattenweg gelopen. Je merkt toch wel dat als je laptop er ineens mee stops je andere dingen gaat doet. Zo ook vanavond na het eten even spontaan naar het (privé) zwembad.

 

Vrijdag 1 april 2011

Een van de laatste dagen, ook al is het 1 april, het is geen grapje. Ook deze zomerse dag niet, dat de golfbaan weer open ging en het gras ineens opvallend groen begint te worden. De zomerse sporten verjagen de winterse sporten en sommige trachten nog van de laatste witte plekken naar beneden te sjezen, nee mij niet meer gezien.

Vanmorgen zonder jas Noor uitgelaten en verse broodjes gehaald terwijl ondertussen de wasmachine stond te draaien. Nadat dit buiten hing even naar Garmisch geweest, het weekmarktje, lege flessen en reisproviand.

In de middag met Noor naar Lermoos gelopen. Noor had duidelijk geen zin. Bleef steeds achter me lopen en had veel aansporing nodig. In lermoos aangekomen besloten om via de panorama weg terug te lopen. Als het aan Noor had gelegen hadden we de bus genomen ;-). Wow wat een uitzichten en een rust na een pittige klim. Na 3,5 uur was ik het ook wel zat en blij dat we weer thuis waren. Noor heeft heerlijk in het gras gelegen terwijl ik me kop koffie dronk voordat ik me auto ontsteende. Wow heerlijk dat ook die weer schoon is van binnen, thuis komt de buitenkant wel.

Om 18 uur stond Imke op de stoep pizza tijd. En wat hadden we ineens een subliem idee. Panorama was wel dicht, maar terwijl Imke op de pizza's wachtte ben ik als een speer naar de Spar gereden voor drinken en daarna Imke opgepikt en hebben we op het terras bij Panorama onze pizza opgegeten omdat we daar nog heerlijk in de zon zaten, nee dit is geen 1 april grap!

 

Zaterdag 2 april 2011

Me laatste dag Ehrwald, zon overgoten, geen wolk gezien. Bakken afgewisseld met af en toe wat pakken, maar goed ook want aan het einde van de dag kwam ik er achter dat ik goed verbrand was (ondanks het herhaaldelijk smeren). 3 krantjes uitgelezen en 2 tijdschriften. Noor had helemaal geen zin om te lopen en ze moest vooruit worden gesleurd, paste dus prima in me programma. Zou ze oververmoeid zijn?

S'avonds bij de Wine lounge gegeten, afscheid genomen van Ingrid en ja toen was het ook voor de kleinste meiden tijd om te verhuizen naar de reisbak zodat ik de laatste spullen naar de auto kon brengen.

 

Zondag 3 april 2011

Om half 8 vertrokken uit Ehrwald en binnen 7 uur waren we in Oss waar ik Imke af heb gezet. Geen file's of wat dan ook, het ging als een speer. Vanuit Oss via Rotterdam naar huis. Snel mijn overleden Laptop afgeleverd en toen naar huis. Ja, en toen kwam de man met de hamer. Maar ik kan terugkijken op een heerlijke winter of zomer vakantie?