Winter 2008-2009 voor de 5^e winterseizoen in Ehrwald, dus ook een soort ‘’jubileum’’ en in de zomer van 2008 gehuldigd.

De skiverslaving zoals ik het zelf noem en de Zugspitzarena verslaving is ooit in een ver verleden begonnen. Toen ik nog in de luiers zat gingen we de zomers naar Biberwier, (daarvoor gingen mijn ouders al en opa en oma), in 1985 voor het eerst in de winter, maar was nog te klein om te skiën. Ongeveer 15 jaar geleden hebben Biberwier verlaten en zijn we naar Ehrwald ‘’verhuisd’’. Toen is bij ons de skiverslaving begonnen. We hebben eerst in Nederland les genomen op een borstelbaan, ach je moet iets. Daarna les in Ehrwald, destijds was er alleen nog maar skischool Ehrwald. Zo zijn we jaar in jaar uit de winters naar Ehrwald gegaan. De eerste jaren hadden we nog lessen maar dat had ik al snel gezien. Langzaam werd onze 1 week in de winter en 3 weken in de zomer vervangen door 2x2 weken, ja skiën was het toch meer.

In 2002 ben ik bijna een jaar ziek geweest. Ik heb toen gezegd ‘’ik ga alleen maar dingen doen in mijn leven die leuk zijn’’ ik had al 3 beroepsopleidingen achter mijn kiezen.

We waren dat jaar in februari in de Zugspitzarena en ik zat in de 2 persoons stoeltjes lift bij de Marienberg in Biberwier en toen werd mijn idee geboren. Ik ga de skilerarenopleiding doen. Zo gezegd zo gedaan. Me ingeschreven en in augustus begon de opleiding in Zoetermeer. Dat jaar heel veel in Oostenrijk geweest, zoals in Kaprun, maar het was het toch niet. Gesolliciteerd naar beide skischolen in Ehrwald en tot op heden wacht ik nog op antwoord van skischool Totaal. De Tiroler Skischule beantwoorde mij snel terug. In eerste instantie had ik het plan om maar 1 maandje te gaan van mijn vakantiedagen, maar op mijn werk in Nederland zei mijn locatiehoofd ‘’waarom niet een seizoen’’. Stoute schoen aangetrokken, gesolliciteerd, aangenomen en nu 5 jaar later zit ik er nog steeds.

Het eerste jaar gewoon als skileraar in het kinderland, daar ligt toch mijn hart om kinderen tussen de 3 en 5 jaar les te geven. Het tweede jaar kwam de functie als skileraarcoach erbij. Het derde jaar leiding geven in het kinderland. Zo werd mijn functie steeds uitgebreider, leerzaam, leuk, maar soms ook best pittig.

Verder verzorg ik de interne opleiding voor collega’s die nog geen ervaring of diploma hebben met het lesgeven en voornamelijk in het kinderland zullen blijven. Deze duurt 1 dag en alle vaardigheden worden dan aangeleerd. Erg leuk allemaal, les geven over een uit de hand gelopen passie.

Voor het seizoen in Nederland begint zit ik ook niet stil voor de skischool. Ik doe, grof samengevat, de PR in Nederland. Mensen kunnen mij bellen, zorg dat we bekendheid krijgen via diverse sites en ik werf personeel. Erg leuk allemaal en zelfs als het 30 graden en iemand wil informatie over de skischool gaat alles kriebelen.

In de zomer ben ik ook vaak in Ehrwald te vinden, liefste 2x. Het voorjaar is mooi, het najaar is mooi eigenlijk heeft ieder seizoen zijn charmes. Liefste ga ik wel buiten de schoolvakantie, ik houd toch een beetje van mijn rust en wil niet in file naar bijvoorbeeld de Seebensee lopen.

Onze honden gaan ook altijd mee, hoe jong of oud ze zijn. Mijn moeder heeft ook een eigen website. www.engelsecockerspaniel.nl. Voor degene die vaak in de Zugspitzarena komen erg leuk want 99% van alle foto’s zijn daar gemaakt.

Zomer 2008 zijn we gehuldigd. We hebben een speldje gekregen en diverse cadeaus met het thema ‘’Zugspitzarena’’, mijn moeder dat ze er al 30 jaar komt en ik dat ik er al 25 jaar kom. Wel dubbel, ben er waarschijnlijk de afgelopen jaren vaker geweest, maar ze kunnen niet iemand een speldje geven die nog geen 30 is. Maar ik vond het wel een hele eer en in de winter zit deze op mijn skipak van de skischool.

Laatst bijgewerkt: 27 januari 2010